” Hiçbir şey istemiyorum. Hiçbir şey bana cazip görünmüyor. Günden güne miskinleştiğimi hissediyorum ve bundan memnunum. Belki bir müddet sonra...
Hey anavatandan ayrılmayanlar
Bulanık dereler durulmuş mudur?
Dinmiş mi olukla akan o kanlar?
Büyük hedeflere varılmış mıdır?
...
Ne yazık! Biz insanlar, neden ormanın küçük kuşları gibi değiliz,
Her birimiz sevinçle kendi havasını vererek hep birlikte çığlık atmıyoruz.
Gülün niçini yoktur, açtığı için açar,
Kendine dikkat etmez, onu görüp görmediklerini sormaz.
Eğer Cennet daha önce sende değilse,
inan bana, hiçbir zaman oraya giremezsin.
Ey soylu ruh, kopart bağlarını, bırakma kendini böyle zincire vurulmuş olarak,